Eerste en lang verwacht bericht

Eerste en lang verwacht bericht

Donderdag  17 juli 2014:

Het is zo ver. Na maanden van voorbereiding zijn we er klaar voor. Na een korte nacht vertrokken we om 4:00 in de ochtend vanaf het Kruispunt in Apeldoorn richting Boedapest. De reis is zeer goed verlopen, op een paar files na.  Na een reis van 15 uur kwamen we om 19:00 uur aan bij ons hostel in Boedapest.  Met een lege maag gingen wij met z’n allen naar een eetcafé met live muziek. Na een heerlijke en gezellige maaltijd vertrokken we weer terug naar het hostel waar we de komende 2 nachten verblijven. Daarna zijn de meesten van ons er nog even op uit gegaan om de stad te aanschouwen. Hierna is iedereen lekker naar bed gegaan voor de eerste nacht rust.

Vrijdag 18 juli 2014:

Vandaag hebben we vrij om Boedapest te (her)ontdekken.  Sommige van ons gebruikten de optie om met de hop on hop off bus de stad te ontdekken. Anderen gingen sportief  te voet op stap en hebben wat kunnen shoppen. Om 16:00 uur verzamelden we allen bij het hostel om daarna gezamenlijk naar het badhuis te vertrekken. Deze bijzondere zwemgelegenheid had vele verschillende baden met verschillende tempraturen. Rond een uur of acht vertrokken we vanuit het badhuis naar ons diner van de avond. Na afloop hiervan werden er nog een paar drankjes genuttigd en gingen de jongens in een reuzenrad van 6o meter hoog. Hierna zijn we lekker gaan slapen om ons voor te bereiden op de doorreis naar Roemenië. De vertrektijd is 8:00.

Zaterdag 19 juli:

Na wederom een korte nacht vertrokken we rond 8:00 uur uit Boedapest naar onze huidige bestemming: Sigehtu. Rond de klok van half 5 plaatselijke tijd (de tijd ging een uur vooruit) arriveerde wij op de plaats van bestemming. Uitgeput van de reis hadden we even de tijd onze spullen uit te pakken in het internaat waar we de komende week kunnen verblijven. Dit bestaat uit een voormalig school complex. Op 20 meter afstand bevindt onze eetzaal. Hier ontbijten en lunchen wij de komende dagen. Zoals van ouds hebben wij hiervoor ook de bijbehorende corvee diensten ingedeeld. Zo zorgen we er gezamenlijk als groep voor, dat alles schoongemaakt en klaargezet wordt. Hierna hebben we gezamenlijk gegeten en zijn we na wat verhalen gaan slapen.

Zondag 20 juli:

De dagen vliegen voorbij.  Het is alweer zondag. Vandaag gaan we Roemenië verkennen. Voor de meesten van ons is dit de eerste reis richting het Oostblok. Het is velen dan ook niet ontgaan dat we hier veel te maken hebben gehad met bedelende kinderen op straat, een andere cultuur en een andere standaard van leven. Hierover wordt dan ook zo nu en dan gesproken.  Roemenië is een uitermate goed voorbeeld van de verschillen tussen arm en rijk.  De één rijdt paard en wagen en de ander rijdt een Mercedes. De één woont in een grote villa en de ander leeft op straat. Het is goed voor de jongeren te zien hoe het leven er hier aan toe gaat, hoe zielig het er soms uitziet. Dat geeft namelijk meer waardering voor de geweldige omstandigheden waarin wij zelf opgroeien. Om 11:00 zijn we vertrokken richting de Karpaten. Onderweg hebben we nog een openluchtdienst bijgewoond bij een zeer bijzonder klooster. Na deze dienst hebben wij onze weg naar de Karpaten vervolgd. Aangekomen in de Karpaten hebben we de skilift naar boven gepakt. Hier aangekomen kwamen een aantal van ons in gesprek met een Roemeense vrouw met haar Nederlandse man. Deze vertelden ons dat er op 30 minuten lopen een waterval was. Deze hebben we gezamenlijk met de groep opgezocht en gevonden. Het was een erg gezellige middag. Het is inmiddels alweer avond. Pizza staat op het menu en we moeten op tijd naar bed. Morgen gaat de wekker namelijk om 7:30. Morgen beginnen we dan eindelijk aan onze werkzaamheden. We zijn er klaar voor! Tot morgen.

Maandag 21 juli:

Op dit moment zitten we gezellig met elkaar de dag na te bespreken in de Friends, de plaatselijke kroeg. Het was een heftige dag. Eerst gingen we naar het ziekenhuis waar we de komende week al onze werkzaamheden zullen uitvoeren. We gaan bezig op de psychiatrische vrouwenafdeling. We kregen een rondleiding op demannen- en de vrouwenafdeling. Dit was voor velen een indrukwekkende en soms zelfs schokkende ervaring, omdat het er toch heel anders uitziet dan in Nederland. Voor anderen was het een mooi weerzien met de patiënten waarmee zij vorig jaar vriendschap hadden gesloten. Op de chronische afdeling zaten de mannen en vrouwen als het ware opgesloten in een paar kamers. Ze konden niet zomaar weg en zelfs voor de ramen zaten een soort van tralies. We kregen eerst de vrouwenafdeling te zien. Deze was ten opzichte van vorig jaar wel verbeterd, omdat de vrouwen nu allemaal in ieder geval een eigen bed hadden. Ook was een zeer grote ruimte opgedeeld in kleinere kamers. De muren en de plafonds zagen er echter nog steeds niet goed uit, maar daarom zijn wij er.

’s Ochtends hebben we de muren voor behandeld, zodat we ze morgen mooi kunnen verven. We mochten zelf bepalen welke kleuren we gingen gebruiken en daarom hebben we gekozen voor vrolijke, lichte kleuren, waarmee we mooie schilderingen kunnen maken.

’s Middags hebben we een traditionele lunch aangeboden gekregen van het ziekenhuis met lekker vers fruit. Tijdens deze lunch hebben we een fotocollage aangeboden aan de psycholoog die alles met ons hier geregeld heeft met daarin foto’s van afgelopen jaar.

Daarna gingen we weer keihard aan het werk. De muren en de plafonds moesten immers af. Een andere groep ging samen met een paar vrouwen van de psychiatrie een activiteit doen. Samen met de vrouwen hebben we met textielstiften T-shirts gekleurd, die de vrouwen vervolgens met trots hebben aangetrokken. Ondertussen werd een opbergkast in elkaar gezet in de activiteitenruimte, zodat alle spullen die wij voor de patiënten achterlaten mooi opgeborgen kunnen worden. Tot slot hebben we alle vrouwen van de chronische afdeling een zelfgemaakt fotolijstje geschonken gemaakt door onze eigen kerk. Dit werd zeer gewaardeerd.

’s Avonds gingen we met elkaar gezellig uit eten na een uurtje voor onszelf te hebben gehad om ons op te frissen en ervaringen met elkaar te delen. Morgen gaan we verder in de psychiatrie en we kijken al uit naar de sportmiddag met de plaatselijke kinderen!IMG-20140721-WA002120140720_173311IMG-20140721-WA0019IMG-20140721-WA0003IMG-20140721-WA0017IMG-20140721-WA0012IMG-20140721-WA0006DSCN1191

254917_10151210255640127_2053980257_n

Submit a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.